Aktualności

Powrót
25.08.2020

Zapraszamy do lektury nowego numeru Acta Energetica

Rozwój w ostatnich latach systemów elektroenergetycznych w Europie – rozumiany jako wzrost mocy zainstalowanej netto, czyli przy uwzględnieniu mocy wyłączanych – następuje praktycznie tylko w obszarze źródeł wiatrowych i słonecznych. Przyrost mocy zainstalowanej w innych technologiach wytwarzania energii elektrycznej jest mały, pomijalnie mały lub ujemny.

Zmiana struktury źródeł wytwórczych energii elektrycznej wymusza zmiany w funkcjonowaniu systemów elektroenergetycz­nych. Najważniejszym czynnikiem zmiany jest zmienność mocy generowanej przez źródła wiatrowe i słoneczne, a w tym: ograniczona prognozowalność i programowalność generacji, brak dopasowania dobowej zmienności generacji do dobowej zmienności poboru energii elektrycznej oraz znikoma wartość mocy gwarantowanej tych źródeł. Konsekwencją tego jest konieczność rozwoju zasobników energii.

Drugim istotnym czynnikiem, który wpłynie na funkcjonowanie systemów elektroenergetycznych, będzie rozwój technologii wodorowych, a w tym transportu samochodowego. Przewiduje się, że samochody elektryczne z elektrochemicznymi zasobni­kami energii (akumulatorami) zostaną w najbliższej dekadzie zastąpione samochodami na wodór. Rozwój technologii wodo­rowych nastąpi wówczas, gdy opracowane zostaną efektywne (w tym również przydomowe) urządzenia wytwarzania wodoru i ogniwa paliwowe. Ich upowszechnienie będzie oznaczało dla systemów elektroenergetycznych pojawienie się dużej liczby zasobników energii, jakimi będą zbiorniki z wodorem. Do wytwarzania wodoru w obszarach podmiejskich i pozamiejskich potencjalnie będzie wykorzystywana nadwyżkowa energia elektryczna z lokalnych (przydomowych) źródeł energii. Natomiast w zwartej zabudowie miejskiej elektrolizery będą miały charakter scentralizowany.

Jako kierunki rozwoju elektroenergetyki można wskazać: zasobniki energii różnych technologii, ogniwa paliwowe, systemy wytwarzania i przechowywania wodoru, silniki na wodór, systemy informatyczne zwiększające obserwowalność i sterowalność systemem elektroenergetycznym (systemy sterowania na różnych poziomach, tj. od indywidualnych sterowników obiekto­wych do systemów zarządzania energią na poziomie operatora systemu dystrybucyjnego, a w tym systemy dwukierunkowej komunikacji z lokalnymi sterownikami obiektowymi), inteligentne systemy automatyki zabezpieczeniowej i przekształtniki energoelektroniczne.

Zapraszam do lektury nowego wydania Acta Energetica.

prof. dr hab. inż. Zbigniew Lubośny – redaktor naczelny Acta Energetica